NASA stelt lancering Artemis II-maanmissie uit tot maart

Technische problemen veroorzaken maand vertraging voor historische maanvlucht

NASA heeft officieel de lancering van de Artemis II-missie uitgesteld tot maart 2026, na meerdere technische problemen die werden ontdekt tijdens een kritische generale repetitie. De zeer verwachte missie, die vier astronauten voor het eerst sinds 1972 op een vlucht rond de maan zal sturen, stond oorspronkelijk gepland voor februari maar krijgt nu minstens een maand vertraging terwijl ingenieurs verschillende zorgwekkende problemen aanpakken.

Meerdere problemen tijdens repetitie

De 'wet dress rehearsal', eerder deze week uitgevoerd, onthulde een aanhoudende vloeibare waterstoflekkage in de verbinding tussen de Space Launch System (SLS) raket en zijn lanceerplatform. Dit terugkerende probleem, vergelijkbaar met problemen die de onbemande Artemis I-missie in 2022 vertraagden, dwong de aftelling te stoppen bij T-minus 5 minuten en 15 seconden toen de waterstofniveaus NASA's veiligheidslimiet van 4% overschreden.

Bijkomende complicaties omvatten problemen met het druksysteem van de Orion-capsule, waar een klepstoring een goede cabinedruk verhinderde. Grondcommunicatiesystemen ervaarden ook onderbrekingen, en het koude weer in Florida beïnvloedde de camerafunctionaliteit tijdens de test.

'Veiligheid blijft onze hoogste prioriteit,' verklaarde NASA-administrateur Jared Isaacman tijdens een persbriefing. 'We zullen alleen lanceren wanneer we volledig klaar zijn voor deze historische bemande maanmissie.'

Maart lanceervenster en bemanningsstatus

NASA mikt nu op 6-9 maart of 11 maart voor de volgende lanceerpoging, met reservedata beschikbaar in april indien nodig. De Artemis II-bemanning—commandant Reid Wiseman, piloot Victor Glover, missiespecialist Christina Koch en Canadese astronaut Jeremy Hansen—zijn uit quarantaine vrijgegeven terwijl ingenieurs gegevens bekijken en een nieuwe generale repetitie plannen.

Deze 10-daagse missie vertegenwoordigt een cruciale test van NASA's diepruimtecapaciteiten, aangezien de bemanning ongeveer 370.000 kilometer van de aarde zal reizen en meerdere dagen in een baan rond de maan zal doorbrengen voordat ze terugkeert. De missie dient als voorloper van Artemis III, dat astronauten tegen 2028 op het maanoppervlak wil laten landen.

Intensiverende ruimtewedloop met China

De vertraging komt te midden van groeiende concurrentie in maanverkenning, waarbij China gestaag voortgang boekt naar zijn eigen bemande maanlanding vóór 2030. Volgens RAND Corporation-analyse heeft China's ruimteprogramma sinds de lancering van zijn eerste astronaut in 2003 opmerkelijke vooruitgang geboekt, met een budget van $19 miljard en betrouwbare Long March-raketten met een slagingspercentage van 97%.

'Tenzij er iets verandert, is het zeer onwaarschijnlijk dat de Verenigde Staten China's voorspelde tijdlijn zullen verslaan,' waarschuwde voormalig NASA-administrateur Jim Bridenstine recentelijk, waarbij hij de geopolitieke inzet van deze nieuwe ruimtewedloop benadrukte.

China's geplande missie zou de nieuwe Long March 10-raket en Mengzhou-bemanningscapsule gebruiken, die tot zes astronauten kan vervoeren vergeleken met Orion's vier. Het land streeft naar een permanent maanonderzoeksstation, wat het mogelijk aanzienlijke invloed kan geven over toekomstig maanhulpbronnengebruik en ruimtebestuur.

Historische context en toekomstige implicaties

Het Artemis-programma, formeel opgericht in 2017, vertegenwoordigt NASA's meest ambitieuze maanverkenningsinspanning sinds het Apollo-tijdperk. Volgens Wikipedia omvat het langetermijndoel van het programma het vestigen van een duurzame menselijke aanwezigheid op de maan om uiteindelijke missies naar Mars te vergemakkelijken.

Het succes van Artemis II is cruciaal, niet alleen voor NASA's tijdlijn maar ook voor het behoud van internationale partnerschappen via de Artemis Accords, die momenteel meer dan 30 ondertekenende landen omvatten. De missie zal levensondersteunende systemen, stralingsbescherming en communicatiecapaciteiten testen die essentieel zijn voor toekomstige diepruimteverkenning.

Terwijl ingenieurs werken aan het oplossen van de technische problemen, kijkt de wereld nauwlettend toe—zich bewust dat de uitkomst niet alleen de toekomst van maanverkenning zal vormgeven, maar ook het geopolitieke landschap van de ruimte voor de komende decennia.