Diepzeemijnbouw 2026: wereldwijde alliantieverschuiving

Diepzeemijnbouw 2026: ISA stelt regels uit, TMC dient eerste Amerikaanse aanvraag in en 30+ staten steunen een moratorium. Analyse van de wereldwijde strijd.

Diepzeemijnbouw 2026: wereldwijde alliantieverschuiving
Delen
Deel dit artikel Kies een netwerk of een app op je apparaat.
E-mail

Editie: NL

De confrontatie over diepzeemijnbouw is in 2026 in een beslissende fase beland: regelgevende impasse bij de ISA botst met unilaterale Amerikaanse vergunningen en de dominante exploratiepositie van China in de Clarion-Clippertonzone.

Wat is diepzeemijnbouw en waarom telt ze in 2026?

Diepzeemijnbouw richt zich op polymetallische knollen: aardappelgrote stenen rijk aan nikkel, kobalt, koper en mangaan, op 4.000 tot 6.000 meter diepte. De Clarion-Clippertonzone (CCZ), 4,5 miljoen km² in de Stille Oceaan, bevat naar schatting 21 miljard ton knollen met meer kobalt dan alle bekende landreserves, ter waarde van circa 380 miljard dollar. Met de stijgende vraag naar batterijmetalen zijn deze afzettingen een strategisch strijdtoneel geworden.

Regelgevende impasse: de 31e zitting van de ISA mislukt opnieuw

Tijdens de zitting van juli 2026 in Kingston liepen de onderhandelingen over de mijnbouwcode van de International Seabed Authority opnieuw een jaar vertraging op. Geschillen over winstdeling, milieudrempels en inspectiebevoegdheden bleven onopgelost. De ISA verlengde ook het exploratiecontract van Nauru Ocean Resources Inc., dochter van The Metals Company, met vijf jaar. De gesprekken hervatten in maart 2027.

Het Amerikaanse unilaterale spoor

Een executive order van president Trump (april 2025) herstelde de Deep Seabed Hard Mineral Resources Act uit 1980; de definitieve NOAA-regel van januari 2026 creëerde één geconsolideerde aanvraag. De Amerikaanse dochter van The Metals Company diende in 2026 de eerste aanvraag in voor circa 65.000 km² in de CCZ, met naar schatting 619 miljoen ton natte knollen. Directeur Gerard Barron sprak van een shovel-ready pad naar mineraalonafhankelijkheid; NOAA opende de milieubeoordeling.

De dominante exploratiepositie van China

China sponsort vijf van de 32 actieve ISA-exploratiecontracten — het grootste aandeel van alle staten — goed voor circa 225.000 km², waaronder drie in de CCZ. In 2025 kregen China Minmetals en Beijing Pioneer goedkeuring voor proefmijnbouw, terwijl het Chinese diepzeemijnbouwprogramma van COMRA bleef groeien. Omdat de VS geen UNCLOS-partij is, heeft het geen stem in de ISA-regels die de zeebodemtoegang tot in de jaren 2040 bepalen.

Stille-Oceaanlanden in het midden

Meer dan 30 staten steunen een moratorium of voorzorgspauze, maar de naties in de Stille Oceaan zijn allesbehalve eensgezind. Nauru pleit het sterkst voor commerciële mijnbouw via de ISA; de Cookeilanden, Tonga, Kiribati en Niue richten zich op exploratie met nadruk op wetenschap en governance. Palau, Fiji, Samoa, Vanuatu en de Marshalleilanden steunen een moratorium.

Economische en ecologische inzet

De economische prijs is enorm, net als de risico's. Alleen al in het aanvraaggebied van TMC liggen naar schatting 15,5 miljoen ton nikkel, 12,8 miljoen ton koper en 2 miljoen ton kobalt. Toch beperken 82+ instellingen met €24 biljoen aan activa hun investeringen in diepzeemijnbouw, en 39 bedrijven — waaronder BMW, Volkswagen en Samsung — steunen een moratorium. Een proef uit 2025 vond 37% lagere macrofaunadichtheid in collectorpaden.

Wat gebeurt er hierna?

Nu de ISA-gesprekken zijn uitgesteld tot maart 2027 en NOAA's milieubeoordeling loopt, kan 2026 de geschiedenis ingaan als het jaar waarin de regelgevende dam begon te barsten in plaats van te breken. Commerciële diepzeemijnbouw zou in Amerikaans vergunde gebieden kunnen starten vóór een mondiale code bestaat — een wedloop om kritieke mineralenketens in een versnellend debat over een moratorium.

FAQ: het diepzeemijnbouwdebat in 2026

Wat is het diepzeemijnbouwdebat?

De botsing in 2026 tussen de vastgelopen ISA-mijnbouwcode, unilaterale Amerikaanse vergunningverlening, China's dominante exploratieareaal en een groeiende wereldwijde moratoriumbeweging.

Waarom mislukte de 31e zitting van de ISA?

Onderhandelaars bleven verdeeld over milieunormen, winstdeling, inspectiebevoegdheden en de reikwijdte van mijnbouw; 46 normen en richtlijnen blijven open.

Hoeveel zeebodem controleert China in de CCZ?

China bezit vijf ISA-exploratiecontracten van circa 225.000 km², waaronder drie in de CCZ — het grootste nationale aandeel van alle staten.

Welke naties steunen een moratorium?

Meer dan 30 staten, waaronder Palau, Fiji, Samoa, Vanuatu en de Marshalleilanden; Nauru bepleit gereguleerde commerciële mijnbouw.

Conclusie

Diepzeemijnbouw is niet langer een theoretisch front. In 2026 hertekent de confrontatie tussen een vastgelopen ISA, een herlevend Amerikaans spoor en China's exploratievoorsprong de geopolitieke kaart van de oceaanbodem.

Nauw verwant