ECB houdt rente gelijk nu inflatie eurozone onder doel zakt

ECB handhaaft rente op 2% voor vijfde keer op rij

De Europese Centrale Bank heeft besloten de belangrijkste rentetarieven voor de vijfde keer op rij ongewijzigd te laten, met de depositorente op 2,00%, de hoofdherfinancieringsrente op 2,15% en de marginale beleningsrente op 2,40%. Dit besluit, aangekondigd op 5 februari 2026, valt samen met een afkoeling van de inflatie in de eurozone tot 1,7% in januari - voor het eerst in maanden onder de doelstelling van 2% van de ECB.

Inflatietrends en economische context

De laatste inflatiecijfers tonen een aanzienlijke afkoeling ten opzichte van de 2% in december, waarbij energieprijzen met 4,1% op jaarbasis zijn gedaald. Kerninflatie, exclusief volatiele voedsel- en energieprijzen, daalde ook tot 2,2%. 'De eurozone heeft prijsstabiliteit bereikt met inflatie die naar verwachting rond het doel van 2% van de ECB blijft,' verklaarde ECB-bestuurslid Álvaro Santos Pereira recentelijk in een interview met de Portugese omroep RTP. 'Het monetair beleid heeft zijn werk gedaan om de economie te ondersteunen en er is geen reden om de rente te wijzigen.'

Het besluit van de ECB sluit aan bij de data-afhankelijke aanpak en weerspiegelt vertrouwen dat eerdere monetaire verstrakkingen de inflatie succesvol hebben getemd. Volgens bijgewerkte projecties verwacht de centrale bank dat de inflatie gemiddeld 1,9% in 2026 en 1,8% in 2027 zal bedragen, voordat deze in 2028 terugkeert naar het doel van 2%.

Globaal monetair beleidslandschap

De stabiele koers van de ECB komt in een complex mondiaal monetair klimaat. In de Verenigde Staten hield de Federal Reserve recentelijk de rente stabiel op 3,5-3,75% terwijl ze ongekende politieke druk van de Trump-administratie ondervond. Fed-voorzitter Jerome Powell heeft de onafhankelijkheid van de centrale bank koppig verdedigd en noemde een onderzoek van het ministerie van Justitie naar zijn aanpak van renovaties van het Fed-hoofdkwartier een 'voorwendsel' om monetair beleid te beïnvloeden.

'Monetair beleid moet gebaseerd zijn op economisch bewijs in plaats van politieke druk,' benadrukte Powell in recente verklaringen. Het verschil tussen ECB- en Fed-beleid creëert uitdagingen voor kapitaalstromen en wisselkoersen, waarbij de euro het afgelopen jaar ongeveer 14% in waarde is gestegen ten opzichte van de dollar.

Economische groei en regionale verschillen

Terwijl de ECB stabiele rentes handhaaft, heeft ze haar groeivooruitzichten voor de eurozone-economie naar boven bijgesteld. De centrale bank projecteert nu economische groei van 1,4% in 2025, 1,2% in 2026 en 1,4% in 2027, gedreven door sterkere binnenlandse vraag. Er blijven echter aanzienlijke regionale verschillen binnen de eurozone bestaan.

Frankrijk, een van de grootste economieën van het blok, noteerde in januari een inflatie van slechts 0,4% - wat zorgen baart over mogelijke deflatoire druk. Ondertussen kende Slowakije de hoogste inflatie met 4,2%. Deze divergentie bemoeilijkt de 'one-size-fits-all' monetaire beleidsaanpak van de ECB voor de 20-landen munteenheid.

Gevolgen voor consumenten en markten

Voor Europese consumenten en bedrijven betekent het stabiele beleid van de ECB voortdurende stabiliteit in de leenkosten. Hypotheekrentes en bedrijfsleningen zullen waarschijnlijk op het huidige niveau blijven, wat voorspelbaarheid biedt voor financiële planning. Spaarders zullen echter relatief lage rendementen op deposito's blijven ervaren, aangezien banken hun spaarrentes waarschijnlijk niet significant zullen verhogen zolang de ECB haar huidige koers aanhoudt.

Financiële markten hebben het besluit van de ECB grotendeels ingeprijsd, waarbij analisten van Deutsche Bank voorspellen dat de rente in 2026 op 2% blijft. De volgende mogelijke stap wordt gezien als een mogelijke renteverhoging medio 2027, gedreven door fiscale versoepeling en krappe arbeidsmarkten.

Zoals ECB-voorzitter Christine Lagarde in recente communicatie opmerkte, blijft de centrale bank waakzaam over neerwaartse inflatierisico's, met name de impact van de euro-appreciatie op importprijzen. De sterkere euro maakt importen goedkoper, wat extra deflatoire druk creëert die de inflatie nog lager zou kunnen drukken dan de huidige projecties.