Schietpartij Montreal: drie doden, verdachte gelinkt aan incel-beweging
Een verwoestende schietpartij in de wijk Côte-des-Neiges in Montreal op 22 juni 2026 heeft drie doden geëist – waaronder een politieagent en een burger – en twee anderen gewond. Het incident vond plaats rond 11:35 uur nabij een drukke winkelstraat. De verdachte, die door agenten werd doodgeschoten, handelde alleen en liet een manifest van 100 pagina's achter met vrouwonvriendelijke en antikapitalistische standpunten. De autoriteiten bevestigden dat de schietpartij niet als terrorisme werd geclassificeerd. De schietpartij Côte-des-Neiges 2026 is de eerste keer in 24 jaar dat een politieagent in Montreal in functie omkomt.
Wat gebeurde er tijdens de schietpartij?
De politie ontving rond 11:35 een 911-melding van een getuige die een geweer uit een raam zag steken nabij de kruising van Décarie Boulevard en Côte-des-Neiges Road. Agenten arriveerden bij een hotel en supermarkt en werden onmiddellijk onder vuur genomen. De verdachte, gekleed in camouflage en gewapend met een SKS-semiautomatisch geweer, overviel de eerste hulpverleners. Getuigen hoorden 10 tot 30 schoten. Bij de vuurgevecht kwam agent Mohamed Lamine Benredouane (34) om het leven. Een vrouwelijke agent raakte ernstig gewond maar is gestabiliseerd. Burger Michael Moshe Mizrahi (68), een Joodse Canadees en vader van drie, werd ook dodelijk getroffen. Een andere burger raakte lichtgewond. De politie gaf een noodwaarschuwing om binnen te blijven; snelweg 15 en de Oranje lijn van de metro werden tijdelijk afgesloten.
Wie waren de slachtoffers?
Agent Benredouane diende sinds 2021 bij de SPVM. Politiechef Fady Dagher noemde hem een 'grote politieagent' en zijn dood 'een tragedie'. Burger Mizrahi was een geliefd lid van de Joodse gemeenschap, oorspronkelijk uit Libanon en later via Israël naar Montreal gekomen. Rabbi Mendel Raskin zei: 'Iedereen hield van hem. Hij was een vrijgevige man.' Mizrahi laat een zoon in Montreal en twee dochters in Israël achter.
Wat was het motief van de verdachte?
De verdachte, Seth Hatfield (27) uit Alberta, zou uren hebben gereden naar Montreal. In een hotelkamer nabij het hoofdkantoor van Aylo vond de politie een manifest van 104 pagina's met vrouwonvriendelijke taal, kritiek op de pornografie-industrie en het kapitalisme, en oproepen tot een 'gewelddadige revolutie'. Het manifest sloot aan bij de incel-subcultuur. De politie bevestigt dat de verdachte alleen handelde. Het Bureau des enquêtes indépendantes (BEI) onderzoekt het politieoptreden. Minister Ian Lafrenière zei dat de schietpartij niet aan terrorisme is gelinkt, hoewel het manifest ook antisemitische elementen bevatte.
Hoe verhoudt dit zich tot eerdere incel-aanvallen in Canada?
In 2018 reed Alek Minassian met een busje op een trottoir in Toronto, waarbij 10 mensen omkwamen. Hij postte: 'De Incel-rebellie is begonnen!' en werd veroordeeld tot levenslang. De van-aanval Toronto 2018 en de schietpartij in Montreal vertonen parallellen: beide daders beriepen zich op incel-ideologie en lieten manifesten achter. Deskundigen op het gebied van incel-geweld en radicalisering waarschuwen dat online forums jonge mannen blijven radicaliseren.
Reactie van gemeenschap en overheid
Premier Mark Carney zei 'diep geschokt' te zijn. Vlaggen in Montreal en Quebec hangen halfstok. Premier François Legault veroordeelde het geweld. Joodse organisaties riepen op tot waakzaamheid. Hoewel niet bevestigd, roept de locatie van de aanval in een wijk met een grote Joodse bevolking zorgen op over antisemitische motieven.
FAQ: Schietpartij Montreal 2026
Hoeveel mensen stierven?
Drie: agent Benredouane, burger Mizrahi en de verdachte.
Was het terrorisme?
Nee, maar het manifest bevatte incel- en antisemitische thema's.
Wat is de incel-beweging?
Een online subcultuur van mannen die vrouwen haten en geweld verheerlijken.
Eerdere incidenten?
Ja, de van-aanval in Toronto in 2018.
Wat onderzoekt de BEI?
Het politieoptreden tijdens de schietpartij.
Bronnen
Dit artikel is gebaseerd op CBC News, Radio-Canada, CTV News, The Canadian Press, The Jerusalem Post, The New York Times en Wikipedia. Officiële verklaringen zijn geciteerd.
Follow Discussion