Eerste 48 uur cruciaal voor brandwondenslachtoffers Zwitserland

Eerste 48 uur cruciaal voor brandwondenslachtoffers Zwitserland, herstel duurt jaren

De verwoestende cafébrand in Crans-Montana, Zwitserland heeft 119 gewonden achtergelaten, waarbij velen vechten voor hun leven in wat medische experts omschrijven als een van de meest uitdagende massale ongevallen in de recente Europese geschiedenis. Volgens The Guardian eiste de brand 40 levens en overweldigde het Zwitserse medische systeem, waardoor patiënten naar gespecialiseerde brandwondencentra in heel Europa moesten worden overgebracht.

De kritieke eerste fase

Medische experts benadrukken dat de eerste 24 tot 48 uur de acute fase van brandwondenbehandeling vertegenwoordigen. 'In deze periode richten we ons op het toedienen van zuurstof, vocht, elektrolyten en eiwitten terwijl we wonden en organen nauwlettend in de gaten houden,' legt Paul van Zuijlen uit, hoofd van het brandwondencentrum en plastisch chirurg bij RKZ Brandwondencentrum in Beverwijk. 'Soms moeten we direct buisjes in de luchtpijp plaatsen als zwelling optreedt door schade aan de slijmvliezen door hete lucht.'

Slachtoffers die giftige gassen hebben ingeademd, hebben hyperbare zuurstoftherapie nodig om stoffen zoals koolmonoxide uit hun longen en bloedbaan te spoelen. Volgens medisch onderzoek is deze vroege interventie cruciaal voor het voorkomen van langdurige neurologische schade.

Massale brandwonden vormen unieke uitdagingen

Sommige slachtoffers liepen brandwonden op tot 60% van hun lichaamsoppervlak. 'Je hele hand vertegenwoordigt slechts één procent van het totale huidoppervlak,' merkt brandwondenspecialist Keli Jansen van het Brandwondencentrum Rotterdam op. 'Wanneer iemand 60% van zijn huidbarrière verliest, kunnen infecties gemakkelijk binnendringen, werken immuunsystemen overuren en verliest het lichaam vitale vloeistoffen en stoffen.'

Derdegraads brandwonden, die alle huidlagen vernietigen, kunnen niet vanzelf genezen. 'We hebben nog maar 40% gezonde huid over om te oogsten voor transplantatie wanneer iemand voor 60% verbrand is,' legt Van Zuijlen uit. 'We gebruiken verschillende technieken om huid effectief op te rekken en wonden te bedekken via transplantatie.' Alleen in extreme gevallen kan donorweefsel tijdelijk worden gebruikt, maar uiteindelijk moet de eigen huid van de patiënt worden gebruikt voor permanente genezing.

Internationale medische respons

De omvang van de ramp vereiste ongekende internationale samenwerking. Volgens verklaringen van de Europese Commissie betuigde de EU volledige solidariteit met Zwitserland en hielp bij het evacueren van slachtoffers naar gespecialiseerde faciliteiten in heel Europa. Patiënten werden vervoerd naar brandwondencentra in België, Frankrijk, Duitsland en Polen toen de Zwitserse ziekenhuizen hun capaciteit bereikten.

Pijnbestrijding en kunstmatige coma's

Veel slachtoffers zijn in een kunstmatig geïnduceerde coma gebracht. 'Wanneer mensen ondraaglijke pijn ervaren, komen ze in stresssituaties terecht die het lichaam nog harder laten werken,' zegt Jansen. 'Soms is het beter om iemand in slaap te houden om pijn te omzeilen en controle te houden over vitale parameters zoals temperatuur, hartslag en bloeddruk.'

De pijnervaring varieert dramatisch tussen brandwondenslachtoffers. Sommigen melden stekende, brandende of tintelende sensaties, terwijl anderen met diepere brandwonden niets voelen omdat zenuwuiteinden zijn vernietigd. Veel overlevenden zullen tijdens hun herstel intense jeuk ervaren.

Lange weg naar herstel

Herstel van zulke uitgebreide brandwonden duurt jaren, niet maanden. 'Patiënten brengen doorgaans maanden door in brandwondencentra, met de eerste weken op de intensive care,' legt Jansen uit. 'Daarna volgen maanden in revalidatiecentra, en eenmaal thuis gaat poliklinische revalidatie door. Het hele proces kan gemakkelijk twee jaar of langer duren.'

Na genezing van wonden blijven littekens achter die de mobiliteit kunnen beperken omdat strakke huid en littekenweefsel gewrichtsbeweging beperken. Psychologische gevolgen zijn even belangrijk, waarbij patiënten trauma moeten verwerken en zich moeten aanpassen aan veranderde uiterlijkheden.

Hoop te midden van tragedie

Ondanks het sombere vooruitzicht vinden medische experts redenen voor optimisme. 'Veel mensen met uitgebreide brandwonden die de acute fase overleven, herstellen wel, mits er geen infecties optreden,' zegt Van Zuijlen. 'Jongere patiënten hebben over het algemeen betere overlevingskansen.'

Jansen voegt toe: 'Met de tijd worden littekens flexibeler, en er zijn opties zoals huidtherapie en plastische chirurgie. De meeste mensen integreren succesvol terug in de samenleving.' De tragedie trekt parallellen met de cafébrand in Volendam in 2001, waar vergelijkbare medische uitdagingen werden aangepakt en overwonnen.

De internationale medische gemeenschap blijft de vooruitgang van de Zwitserse slachtoffers volgen, waarbij herstel voor degenen die de kritieke eerste fase overleven in jaren in plaats van maanden wordt verwacht.